Diner met Stan Politis
Op woensdagavond 5 november zakten een dertigtal geïnteresseerden af naar het Zuiderterras in Antwerpen voor een lezing van Stan Politis.
Denktank Libera! wou hiermee het thema van de hervorming van de gezondheidszorg op de agenda plaatsen, en dat bleek een schot in de roos.
Niet enkel bleven vele aanwezigen verbouwereerd achter door de geschetste afbraakpolitiek van minister Frank Vandenbroucke, maar ook door hoe ver de destructieve plannen al gevorderd blijken te zijn.
Stan Politis is dé autoriteit ter zake als het over de financiering en organisatie van de gezondheidszorg gaat. Sinds vorig jaar is hij voorzitter van het Verbond van Beroepsverenigingen van Arts-Specialisten (VBS) en vertegenwoordigt hij de belangen van de 30 disciplinegebonden artsensyndicaten tegenover het RIZIV en alle andere zorggerelateerde overheidsstructuren.
Daarvoor was Politis MKA-arts, medisch diensthoofd van het ZOL in Genk en het UZ Leuven, docent aan de EHSAL en gewoon hoogleraar aan de K.U. Leuven.
Dat de nood zeer hoog is voor een luider klinkende stem van de artsen in het debat bleek uit zijn presentatie. Gestoffeerd met bijzonder veel facts and figures legde hij uit waarom de artsen begin juli voor de eerste keer in meer dan twintig jaar gestaakt hebben.
De verstaatsing van de zorg is geen loze beschuldiging, maar is de politiek-ideologische marsrichting van de op til zijnde hervormingen. Wat verkocht werd als een sociale strijd tégen ereloonsupplementen en grootverdieners blijkt in de eerste plaats een ongeziene power grab te zijn van het kabinet van de minister ten koste van de eigen administraties én de eigen wetenschappelijke instellingen.
Stan Politis scheidde feiten en fictie inzake de ziekenhuisfinanciering, stond uitgebreid stil bij wat conventionering juist inhoudt, waarschuwde voor het einde van de extramurale zorg, laakte het gebrek aan aandacht voor preventie, en sprak over de exorbitante vergoedingen die door de overheid aan 'haar vriendjes' gegeven worden, bvb. in het kader van permanente vorming, maar ook aan mutualiteiten en andere tussenorganisaties.
Verder drukte hij zijn bezorgdheid uit over de onvermijdelijke twee-snelheden-geneeskunde, het repressieve model van de minister tegenover het artsenkorps, de medeplichtigheid van de grote bedrijven en de media, en de enorme bedreiging voor onze privacy als de minister zou doorzetten met zijn plan om het individuele patiëntendossier raadpleegbaar te maken voor andere diensten.
Het was dan wel geen avond om vrolijk van te worden, boeiend en leerrijk was het exposé van prof. em. Politis zeker wel. En niemand kon zich van de idee ontdoen dat nadat dezelfde minister ons onderwijs naar de vaantjes heeft hervormd, hij nu hetzelfde van plan is met onze gezondheidszorg.